Duitsland

Tierpark Nordhorn

Het is inmiddels al iets meer dan een maandje geleden, dat ik samen met mijn nichtje Carolien en haar hondje Mylo in Tierpark Nordhorn geweest. Voor mij mijn gevoel was dit mijn derde bezoek, maar toen ik door mijn fotoarchief bladerde bleek dit mijn tweede bezoek aan deze dierenpark. Toch is het voor mijn gevoel veel veranderd, maar sommige dingen waren gelukkig ook hetzelfde gebleven. Hoe ik deze dag heb beleefd, dat zal ik je nu gaan vertellen.

Zoals bij binnenkomst dan kom je bij de schildpadjes uit. Dat wist ik nog, doordat ik toen ook deze schildpadjes had gefotografeerd en de foto erg mooi vond. Nu zag ik er maar één schildpadje die probeerde op de tak te komen. Het was hem wel uiteindelijk gelukt en de foto is ook veel beter geworden dan de foto van de vorige keer toen ik nog in 2016 nog in de automatische stand fotografeerde.  

Als je kalf van een hert bij de moeder ziet liggen dan smelt je hart. Het was voor mij de eerste keer dat ik zo’n jong hertje gezien heb, ondanks ik dit moment liever in de natuur meemaken. Het is wel bijzonder om zo’n schattig moment te fotograferen. Wel is het een beetje jammer dat de moeder niet helemaal meewerkte voor de foto, maar ben wel blij dat ik dit moment heb mogen vastleggen.

Niet veel later zag je dat de kudde herten ineens naar de stal begon te rennen. Waarom ze dat deden, dat weet ik niet. Ik denk dat ze op dat moment door iets bedreigd voelde. Want de volwassenen herten zaten meteen om het jong heen. Op dat moment was het wel moeilijk om hem in beeld te krijgen, maar met een beetje geduld dan kom Bambi dichterbij en dat moment heb ik gelukkig mooi in beeld kunnen krijgen. Het is ook één van de mooiste foto’s geworden van deze serie en ben dan ook heel erg blij dat ik deze foto in mijn collectie heb kunnen toevoegen.

Bij mijn eerste bezoek zag ik wel een verblijfplaats voor wolven, maar niet de wolven zelf. Dat vond ik wel heel erg teleurstellend, maar dit keer had ik wel geluk. Nou ja, hij lag te slapen op dat moment. Dan maar een slapende wolf in beeld brengen, want op dat moment zag ik geen andere wolf die ik kon fotograferen. Dus ging ik ervan uit dat deze wolf de enige was die daar aanwezig was, wat ik best sneu vond.

Echt veel verstand van vogels heb ik niet, maar ik weet wel of een vogel mooi is of niet. Daarom heb ik in het kust volière echt even de tijd genomen en zelfs op de grond gaan liggen om deze kluut en de steltkluut zo mooi mogelijk in beeld te brengen. Al was het wel een geduldig werkje en moet je snel zijn als je ze perfect in beeld hebt, want voor je het weet zijn ze ook weer een stukje verder.

Op een gegeven moment kwamen we weer bij het wolvenverblijf uit en daar ben ik dan ook eventjes heen gegaan om te kijken of de wolf nu wat levendiger is. Hij had zich wel inmiddels verplaatst en deed zelfs zijn ogen eventjes open. Alleen vind ik wel erg jammer dat je een klein beetje reflectie van het glas kan terugzien. Tja, je kan niet alles op een dag hebben! “Wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd”, denken we dan maar.

Zoals je ziet heb ik niet alleen de dieren van deze dierenpark gefotografeerd, maar ook de planten. Beetje jammer dat niet echt veel goed gelukt is, maar die zijn ook met de lens die het ineens ermee ophield tijdens dit bezoek aan deze dierenpark. Gelukkig is de foto van de druifhyacint een prachtig plaatje geworden en ben ik blij dat deze foto aan mijn collectie kan toevoegen.

Nadat wij hele park gezien te hebben, kwamen we op de terugweg naar de uitgang voor de derde keer bij het wolvenverblijf langs. Dit keer zag ik een dierenverzorger met de wolf spelen, zij rende heen en weer vanaf onze kant en de wolf deed het spelletje mee in hun verblijft. Toen zag ik dat er twee wolven waren, maar die andere lag nog steeds lui op zijn plekje. De verzorger was weg en de wolf keek teleurgesteld naar de verzorger toe.

Ik heb een geweldige dag met Carolien beleefd en ben ik met een paar geweldige foto’s thuisgekomen. Ook de kleine Mylo heeft genoten van alle dieren die hij zag, al vond hij de konijnen en de cavia’s wel het interessants. Wat dat betreft is Tierpark Nordhorn wel fijn als je hond ook welkom is.

Alleen voor mij is het de laatste keer dat ik naar deze dierenpark bezocht heb, want het dierenpark zelf was een beetje teleurstellend. Je zag op diverse plekken wel een bordje staan, maar het dier zelf was nergens te vinden. Mijn vermoeden is dat dit ook noodgedwongen is, want door Covid-19 hebben heel veel bedrijven verlies geleden en daar heb ik zeker begrip voor.

Maar ik vond het erg teleurstellend dat sommige verblijfplaatsen zo klein zijn, dat ik echt medelijden met het dier kreeg en dat is voor mij de rede om niet meer naar deze dierentuin te gaan.

Tot de volgende blog!

Quirina

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.